اختلالADHD (بیش فعالی)

اگر کودک بیش فعالی دارید، فرزندتان، خودتان و موقعیت را درک کنید
تفکر مرسوم در مورد اختلال بیش فعالی این است که ناتوانی عصب شناختی است که با عدم کنترل بر توجه و فعالیت و تکانشگری مشخص می شود.بچه هایی که نشانه های اختلال عدم توجه یا بیش فعالی را نشان می دهند می توانند والدینی داشته باشند که زیاد حرف می زنند و کمتر عمل می کنند.بچه ها نیاز دارند رفتار و مهارت های قابل قبول اجتماعی پسند را فرا بگیرند اما حقیقت این است که بچه ها متفاوت هستند و هر بچه ای نمی تواند انتظاراتی را به جا بیاورد تا همه بگویند چه بچه خوبی است.
پیشنهاد ها
1.در مورد اختلال کم توجهی و یا اختلال بیش فعالی آگاه باشید زیرا آنها اغلب به عنوان اصطلاح عمومی مورد استفاده قرار می گیرد.از برچسب زدن به کودک خودداری کنید زیرا این برچسب زدن می تواند به پیشگویی محقق شده منجر شود و ممکن است موقعیت بهتری را که فرزندتان می تواند داشته باشد از دست بدهید.
2.زمان ویژه ای را در نظر بگیرید و روش هایی را انتخاب کنید که بتوانید از فرزندتان واقعا لذت ببرید.مطمئن شوید که به موفقیت های او هرچند جزئی باشند توجه می کنید و علاقه مندی های او را تشویق می کنید.
3.مشتاق باشید که طبق نیاز های کودک براساس آنچه که انجام می دهد هرچند که برخلاف گروه هم سن و سالان خودش باشد به او کمک کنید.اگر کودک نمی تواند در مهدکودک بند کفش هایش را ببندد از کفشهایی که چسبی هستند استفاده کنید تا بند بستن را یاد بگیرد حتی اگر نسبت به سایر بچه ها مدتی طول بکشد.به خاطر عادی نبودن او را تنبیه نکنید.
4.از رایانه استفاده کنید تا کودک بتواند خودش نوشتن کلمات مشکل را که عمومی هستند فرا بگیرد.خیلی از کودکان که با نوشتن مشکل دارند یا برای هجی کردن کلمات تقلا می کنند وقتی با رایانه کار می کنند بهتر عمل می کنند. به فرزندتان اجازه دهید که به جای خودکار و مداد از رایانه استفاده کند تا احساس پیشرفت کند.
5.مطمئن باشید که حواس فرزندتان کاملا به شماست و هرچیز را یک بار تکرار کنید.وقتی کودک توجه نمی کرد محترمانه توجه او را به خود جلب کنید.مثلا با زدن انگشت روی میز یا گذاشتن دستانتان بر روی شانه اش یا اینکه از کلمه ی یادآوری کننده ای استفاده کنید.
6.به روش هایی فکر کنید که ممکن است منحصر به فرد بودن کودک را نادیده بگیرید یا اینکه به او فشار بیاورید که طبق خواسته ی شما عمل کند نه طبق توانایی خودش.
برای جلوگیری از مشکلات آینده از قبل برنامه ریزی کنید
1.از ابزار تادیب مثبت استفاده کنید تا رفتار های ناپسند او را به حداقل برسانید و بهترین تلاش های او را تشویق کنید.در کلاس های تربیتی شرکت کنید.از مسیر تادیب مثبت گمراه نشوید و روش هایی را که براساس تنبیه یا پاداش است کنار بگذارید.
2.یکی از اولین چیز هایی که باید انجام دهید این است که به رفتارتان توجه کنید.منظور از آن حس سرزنش نیست فقط از آنچه دارید انجام می دهید آگاه باشید.آیا آنقدر مشغول هستید که به فرزندتان توجه کافی برای آموزش و تشویق نمی کنید؟آیا به جای اینکه کودک را درگیر حل مشکل کنید از او تقاضا می کنید؟آیا شما در خانه شکر زیاد دارید؟آیا فرزندتان غذا های آماده زیاد می خورد؟آیا زیاد صحبت می کنید و کم عمل می کنید؟آیا فرزند شما احساس می کند که در شرایط ویژه ای او را دوست دارید نه اینکه بی همتایی و توانایی هایش را ارج بنهید؟اگر به این رفتارها توجه کرده باشید می توانید آنها را تغییر دهید وقتی تغییر دادید نتایج آن را در رفتار کودکتان خواهید دید.
3. سعی کنید علتی که پشت هر سوء رفتار هست درک کنید و راه هایی بیابی تا بچه ها را تشویق کند تا بدانند که نیاز به سوءرفتار ندارند.
4.به بچه ها کمک کنید تا بتوانند توجهشان را متمرکز کنند.از کار های روزمره و ساده ای استفاده کنید.به فرزندتان کمک کنید که یاد بگیرد چگونه مکانی را برای هرچیز در نظر بگیرد.نزدیک در ورودی محلی مخصوص کفش و چیزهایی که برای بیرون رفتن نیاز است داشته باشد.به آنها کمک کنید که از یادداشت ها و فهرست ها استفاده کنند تا اطلاعات را دسته بندی کنند.به آنها آموزش دهید تا با استفاده از ساعت و تقویم زمان را مدیریت کنند.
5.هنگام بازی بچه ها را تماشا کنید تا بدانید چقدر ترجیح می دهند که یاد بگیرند.آیا آنها از لحاظ جسمی فعال هستند؟آیا دوست دارند آنها را بغل کنید؟از این اطلاعات استفاده کنید تا فعالیت هایی را ایجاد کنید که بر توانایی و برتری آنها تاکید کنید.
6.سعی کنید با انجام تمرین های جسمی که به تمرکز نیاز دارد توانایی تمرکز آنها را بالا ببرید.پیشنهاد های ما شامل ورزش های ایروبیک و رقص و ورزش های رزمی است.به او کمک کنید که فعالیت هایی که دوست دارد و از عهده انجام آنها بر می آید را پیدا کند.
7.به او کمک کنید تا راهبرد هایی را یاد بگیرد تا بتواند کار های خود را درست انجام بدهد.او را تشویق کنید تا از منابع مدرسه و اجتماع مثل استاد راهنما و کتابخانه استفاده کنید.به نگرانی های او در مورد معلمان و موضوع های مختلف گوش دهید و او را تشویق کنید که برای درس های خود مطالعه های غیروابسته ای انجام دهد.حامی فرزندتان باشید.اعتماد به نفس او و ارتباط شما با او از نمره ای که می گیرد مهم تر است.
8.فرصت های یادگیری را در مدرسه برای او ایجاد کنید.با معلم هایی که با او خوب کار می کنند ارتباط داشته باشید و آماده باشید که در این مورد با مدرسه صحبت کنید.خیلی از معلم ها علاقمند و قابل انعطاف هستند.اگر احساس کردید که معلم یا مدرسه مشتاق نیستند که به نیاز های فرزند شما توجه کنند هرکاری لازم است انجام دهید تا از فرزندتان در برابر تنبیه به علت متفاوت بودن حمایت کنید.
9.وقتی مشکلی در مدرسه پیش می آید فرزندتان را از تصمیم هایی که می گیرند باخبر کنید.یک جلسه با معلم و فرزند خود ترتیب دهید تا در مورد راه حل های بدون تنبیه صحبت کنید.بعضی از بچه ها تصمیم می گیرند که بهترین کار این است که چند دقیقه دور کلاس قدم بزنند بعد سرجایشان بشیند بدون اینکه مشکلی پیش بیاید.دیگران ممکن است به گوشه دنجی نیاز داشته باشند تا مشغول کاری باشند.
10.برای زمان و انرژی خود برنامه ریزی کنید.برنامه ریزی تمام وقتی که وقتی برای کار های روزمره باقی نمی گذارد می تواند به مصیبتی منجر شود.
مهارت های زندگی که بچه ها یاد می گیرند
بچه ها می توانند یاد بگیرند که بزرگ ترهایی دارند که نیاز های شخصی آنها را در نظر می گیرند و به آنها کمک می کنند تا مهارت هایی را بیاموزند و بر زندگی آنها نظارت دارند.به جای اینکه به خاطر رفتار هایشان حس قربانی شدن داشته باشند این بزرگتر ها با برنامه ریزی روی آنها کار می کنند.یاد می گیرند که اشکالی ندارد که شخص منحصر به فردی هستند.
اصول پرورش فرزند
1.مطمئن شوید که با وقت و انرژی گرفتن روی یک فرزندتان، سایر فرزندان خود را فراموش نمی کنید.برای خودتان هم وقت بگذارید و زمانی را هم به سایر اعضای خانواده اختصاص دهید.
2.به خاطر داشته باشید که اکثر کودکان با برچسب بیش فعالی راهی پیدا می کنند تا به موفقیت هایی دست پیدا کنند.

راهکارهایی برای کاهش پرخاشگری کودکان

1. چیزهایی را که باعث خشم می شود بشناسید. آیا در کار بچه ها دخالت می کنید؟ مثلاً در مورد تکالیف مدرسه، دوستان، طرز لباس پوشیدن و چیزهای دیگر سخنرانی می کنید؟ به جای وضع قوانین و دنبال کردن آن قوانین کودکان را سرزنش می کنید؟ آیا به جای تمرکز بر حل مشکل از تنبیه استفاده می کنید؟به جای درخواست، دستور می دهید؟ وقتی بگویید((وقت شام است)) بچه ها بهتر پاسخ میدهند تا بگویید((همین الان بیا برای صرف شام))
2.جلسه های خانوادگی ترتیب دهید تا فرزندان شما بدانند که زمانی هست که در مورد آنچه که آنها را آزرده می کند بتوانند حرف بزنند و برای مشکلات راه حل پیدا کنند.
3. برای فرزندان کوچکتر از انتخاب های محدودی استفاده کنید،نه اینکه بگویید چه کاری انجام دهند.
4. در ایجاد جدول کارهای روزمره، بچه ها را دخالت دهید،بدین ترتیب این جدول رئیس است ،نه شما. وقتی از بچه‌ها می‌پرسید که جدول زمانی تان در مورد وقت شام یا خواب چیست، احساس قدرت می کنند.
5.وقتی فرزند شما در شرایط خوبی است به او یادآوری کنید که می دانید او اغلب عصبانی است و از او کمک بخواهید که به روش هایی فکر کند که بتواند خشمش را طوری نشان دهد که به کسی آسیب نزند.به او پیشنهاد دهید که بالشتی را در چنگ بگیرد و با به موسیقی مورد علاقه اش گوش کند،یا محل آرامشی را پیدا کند. برای بچه‌های بزرگتر پیشنهاد کنید چیزی را که باعث خشم او شده بنویسد یا نقاشی کند.
6.اگر پدر یا مادر مجرد هستید، از حرفهای نامربوط به والد دیگر کودک بپرهیزید. این باعث خشم زیاد کودک به والد دیگرش می‌گردد و نیز باعث رفتار پرخاشگرانه می‌شود. طوری با کودک صحبت نکنید که انگار یک بزرگسال است.
7.از عصبانیت خودتان نترسید. یاد بگیرید بگویید(( من عصبانی هستم)) وقتی احساستان را به زبان بیاورید الگوی مناسبی برای فرزندتان فراهم می کنید،تا این که در عمل نشان دهید.
8. از روش های محترمانه برای مدیریت خشم خود استفاده کنید و با صداقت بگویید من در مورد ________ احساس ________ می کنم)) بنابرين آرام می‌شوید و با روش‌های درست به آن رسیدگی می‌کنید.
9.زمان تماشای تلویزیون را که پر از برنامه های خشونت بار است، محدود کنید.فیلم هایی را که فرزندانتان تماشا می‌کنند، زیر نظر بگیرید. در مورد خشونت در بازی‌های رایانه‌ای و موسیقی ها با آنها صحبت کنید. نظرتان را واضح بیان کنید، اما به آنها هم گوش دهید.
مهارتهایی که فرزندان یاد می گیرند:
بچه ها باد می گسرند آنچه را که احساس می‌کنند با آنچه که به آن عمل می‌کنند،متفاوت است.یعنی اشکالی ندارد که عصباني شوند،اما خوب نیست که به دیگران آسیب برسانند یا با بی احترامی رفتار کنند.آنها یاد می‌گیرند که می‌توانند قدرت داشته باشند و روی خودشان و زندگی شان نظارت کنند.هیچ کس از قدرت نداشتن لذت نمی‌برد و بچه ها ترجیح می دهند یاد بگیرند که چگونه می توانند بدون اینکه برای نیازهایشان بجنگند موفق شوند.
اصول پرورش فرزند:
1.پرخاشگری با بیان نیازمندی ها به شکل مثبت متفاوت است و مهم است که فرزندان این اختلاف را یاد بگیرند.به آنها باد دهید که برای آنچه می‌خواهند درخواست کنند، شما هم به نظر آنها گوش دهید. به بچه ها آموزش دهید که بدون تحقیر دیگران به نیازهایشان برسند. 2.به استاندارد تربیت دختران و پسران دقت کنید گاه پسر ها برای رفتار بی ادبانه و گستاخی مجاز شمرده می‌شوند و گاهی دخترها برای بیان نیازهایشان جرئت کافی پیدا نمی کنند.برای پسرها و دخترها به طور مساوی لازم است که احساسات خود را بشناسند و بدانند رفتارشان از احساسشان جداست.
3.گاهی خشم آمار نمی شود. شاید شما خودکشی دارید که خیلی عصبانی است،اما خشمش را در درونش نگه می دارد. دنبال علائمی مثل گوشه گیری، رفتارهای تهاجمی انفعالی و مصرف مواد مخدر بگردید.

دوره آموزشی مهارت های زندگی نوجوانان به صورت حضوری با رعایت پروتکل های بهداشتی برگزار می گردد.
این دوره سطح بندی داره که هر سطحی در 5 جلسه برگزار میشه که 4 جلسه برای نوجوانان و 1جلسه برای والدین میباشد. در هر سطحی به یک یا دو مهارت پرداخته میشود. که سطح1 آن مربوط میشود به پذیرش خویشتن و خودآگاهی که زیربنای تمام مهارت ها میباشد. در این سطح بچه ها یاد میگیرند که خودشون رو همینجوری که هستند دوست داشته باشند و نسبت به توانمندی هاشون آگاهی پیدا میکنند. برای کسب اطلاع از زمان و سایر اطلاعات با شماره های درج شده در پوستر تماس بگیرید.