علائم اضطراب فراگیر در کودکان چیست؟

کودکانی که از اضطراب مبهم و ترس های اختصاصی رنج می‌برند بعضی از آنها در دوره ای از رشد تشخیص اختلال وسواس جبری را دریافت می‌کنند.
این کودکان معمولاً در گرم گرفتن کند هستند و در عین منعطف نبودن و تحریک پذیری در آرام کردن خویش ضعیفند.
از لحاظ هیجانی خیلی حساس هستند و به راحتی ناامید و سرخورده می‌شوند و نسبت به محرک‌های حسی خاص مانند صداهای بلند، تنگی لباس، محتوای غذا، بی تحمل هستند.
کودکان خردسال مبتلا به اضطراب فراگیر با امور یکنواخت و قابل پیش بینی احساس راحتی بیشتری می کنند. آنان وقتی با شرایط جدیدی روبرو می‌شوند مضطرب و پریشان و اغلب نافرمان می گردند و دوری می کنند.
وقتی که شرایط طبق انتظار پیش نرود و یا در کاری موفقیت آنی حاصل نشود، دچار کژخلقی می‌شوند.
کودکانی که موقعیت‌های تشویش برانگیز بر آنها تحمیل می‌شود، اغلب واکنش شدیدی چون گریه، جیغ، التماس پا به زمین کوبیدن، رفتارهای خود آزارنده، گاز گرفتن و لگد زدن نشان می‌دهند.
پیش دبستانی های دارای چنین خلق و خویی، اغلب با ترس های متنوعی مثل ترس از سگ، فلاش تانک توالت، حشرات، طوفان، اسکلت، آژیر زنگ خطر، آتش و تاریکی روبرو هستند.
در کودکی که اغلب مانع از تحرکات روده خود می شود و دچار یبوست و بی اختیاری در دفع می‌گردد، مقاومت در برابر آموزش نظافت، رایج است.
این کودکان اغلب خجالتی هستند و در احوالپرسی دوستان مشکل دارند و گاهی اوقات دچار خاموشی اختیاری هستند. دوری از موقعیت‌های جدید می‌تواند، آنقدر شدید شود، که کودکان از شرکت در فعالیت های متناسب با سن مانند رفتن به پیش دبستانی و گردش در پارک ناتوان شوند.
مرضیه جعفری روانشناس

اضطراب جدایی در کودکان چیست؟

شکایت نخستین، دشواری در جدا شدن از مراقب است. کودکان خردسال ممکن است، پریشانی پایداری را در آغاز پیش دبستانی، مهد کودک و مدرسه ابتدایی تجربه کنند. شدت این پریشانی ممکن است به مقاومت خفیف، چسبیدن های طولانی و گریه‌های اعتراضی دسته بندی شود.
اگر چه احساس اضطراب خفیف در موقعیت های جدید در کودکان خردسال شایع است اما در برخی از کودکان، اضطراب پس از مدت زمانی از بین نمی‌رود و در رشد و کارکرد زندگی روزانه مداخله می‌کند.
چنانچه والدین کودکان را به دلیل دوری از پریشانی ناشی از جدایی، از پیش دبستانی بردارند، مانع از دسترسی کودکان به فرصت های آموزشی مهم می‌شوند.
این کودکان ممکن است نتوانند به راحتی در فعالیت‌های پربار اجتماعی مانند کلاس های ورزشی و هنری، کلاس های شنا، اردوها و جشن تولد شرکت کنند. همچنین اضطراب جدایی با کارکردهای خانواده تداخل می کند چرا که این کودکان وقتی با پرستار خود تنها می‌مانند، در قسمت مراقبت از کودکان گذاشته می شوند یا باید در تختخواب خود بخوابند، در این صورت دست به گریه می‌زنند و بد اخلاقی می کنند. والدین معمولا به خاطر احتیاجات کودکان مضطرب شان، خسته و درهم شکسته می شوند.
شدت پریشانی والدین و کودک به دلیل اضطراب جدایی، معمولا نیاز به حمایت روانشناختی و ارتباط با درمانگران اضطراب را لازم می‌کند.
مرصیه جعفری مشاور و روانشناس

مدیریت استرس کودکان در بحران کروناویروس

کودکان در برابر استرس آسیب پذیرتر هستند. به هنگام ناراحتی و استرس، واکنشهای مختلفی نشان می دهند. برخی از این
واکنشها جدی هستند و نیاز به کمک دارند. از جمله به والدین میچسبند، بیقراری میکنند. بهانه گیری میکنند، از بی
حوصلگی شکایت میکنند، مضطرب میشوند، گوشهگیر میشوند، آشفته، عصبانی و پرخاشگر میشوند، لجبازی و نافرمانی
میکنند، دچار ناخن جویدن، انگشت مکیدن، لکنت زبان یا شب ادراری میگردند و …. در چنین شرایطی به والدین توصیه
می شود نکات زیر را رعایت کنند. رعایت این نکات اگر به درستی انجام شود، بسیار کمک کننده است:
• در حضور کودکان، در مورد اخبار و اطالعات نگران کننده مربوط به ویروس کرونا به ویژه میزان افراد
مبتال و تعداد مرگ و میر ناشی از آن و خطرات مربوطه صحبت نکنید. کودکان قدرت تجزیه و تحلیل
اطالعات را ندارند و وحشت زده می شوند.
• اگر خودتان اضطراب و ترس دارید، سعی کنید در حضور کودکان، استرس خود را کنترل کنید. استرس
شما به راحتی به کودکان منتقل می شود. کودکان از رفتار و احساسات شما، الگو برداری می کنند.
• اجازه دهید کودکان سوالها و نگرانیهای خود را مطرح کنند. بعد با حوصله واقعیتها را با زبان ساده و
قابل درک و فهم بدون ایجاد اضطراب، برای کودکان توضیح دهید. برایشان توضیح دهید که چه اتفاقی
افتاده و چه کارهایی باید صورت گیرد. اطالعاتی که به کودکان می دهید در مورد روشهای پیشگیری
باشد. در مورد تشخیص، عوارض، پیامدها و اینکه این بیماری درمان خاصی ندارد و … صحبت نکنید.
• برای کودکان وقت بگذارید، تا میتوانید عشق و محبت و توجه نثارشان کنید و رابطه نزدیکی با آنان برقرار
کنید.
• به حرفها و نگرانیهایشان گوش دهید، با مهربانی و آرامش با آنها صحبت کنید و به آنها اطمینان خاطر
دهید که در کنارشان هستید.
• کودکان خیلی زود خسته و بیحوصله میشوند. لذا برای اوقات فراغت آنان در شرایط جدید برنامه ریزی کنید.

. بازی ها و فعالیتهای دسته جمعی، نقش بسزایی در کاهش استرس و ناراحتی دارد. برای بازی کردن،
نقاشی کردن، برگزاری مسابقه، معلم بازی، قصه گویی و … با کودکان، برنامه ریزی کنید و وقت بگذارید.
این فعالیتها هم کودکان را شاد و با نشاط میکند، هم موجب می شود رابطه گرم و صمیمی بین اعضای
خانواده بوجود آید و هم موجب میشود از فعالیتهای انفرادی و بازیهای کامپیوتری، موبایل و لب تاب
فاصله بگیرند.
• مطالعه را به برنامه روزانه کودکان، اضافه کنید. ضمن پیشنهاد کتاب مورد نظر خودتان، اجازه دهید هر
کتابی را که دوست دارند بخوانند.
• با واگذاری برخی مسئولیتها در حد توان و عالقه، اجازه دهید کودکان احساس کنند نقش موثری در
خانواده دارند و تصور مثبت از خود و اعتماد به نفس پیدا کنند.
• در زمانی که مشغول بازی یا تماشای فیلم هستند، از آنها چیزی نخواهید. این مساله باعث ناراحتی و عصانیت
آنها می شود و فضای خانواده را متشنج میکند.
• مراقب افزایش وزن کودکان بخاطر کم تحریکی باشید. برنامه های نرمشی و پرتحرک در حدی که در
منزل امکان پذیر باشد، فراهم کنید.
• مرور درسها همراه با فعالیتهای جذاب و دوست داشتنی مثل برگزاری مسابقه، را مدنظر قرار دهید. اجازه
دهید مطالبی که یادگرفته اند را به شما آموزش دهند، از شما امتحان بگیرند و به شما نمره دهند.
دکتر علی فتحی

9 گام برای مقابله با افکار مزاحم ناشی از covid19

قسمت ششم
گام 7 ⬅️ارزشها
اقدامات متعهدانۀ گام قبل ارزشهای بنیادین شما را هدایت میکنند:
در مواجهه با بحران کنونی میخواهید به خاطر چه چیزی ایستادگی کنید؟ میخواهید در این ایستادگی چه نوع انسانی باشید و رفتار وکردار شما نماد چه چیزی باشد؟ میخواهید با خودتان و دیگران چگونه رفتار کنید؟
⬅️ارزشهای شما میتواند شامل عشق، احترام، شوخ طبعی، صبوری، شجاعت، صداقت، مراقبتگری، پذیرش و گشودگی، مهربانی … یا چیزهای بیشمار دیگری باشد.
⬅️ در طول روز به دنبال شیوه هایی برای جلوه دادن این ارزشها باشید.
⬅️ به این ارزشها اجازه بدهید اقدامات متعهدانۀ شما را تعیین و هدایت کنند.
?️البته مادامی که این بحران ادامه پیدا میکند انواع و اقسام موانع را پیش روی خود خواهید دید: به برخی اهدافتان
نمیرسید، کارهایی را نمیتوانید انجام بدهید و با مشکالتی روبه رو میشوید که راه حلهای ساده ای ندارند؛ اما حتی در مواجهه با این چالشها همچنان میتوانید به شیوه های مختلفی همراستا با ارزشهایتان زندگی کنید.
⁉️ این سوالات را در شرایط دشوار از خودتان بپرسید:
❓ وقتی این روزهای سخت را پشت سر میگذارم چطور و به چه شیوه هایی میتوانم از خودم مراقبت کنم؟
❓چه کلمات و جمالت مهربانانهای میتوانم به خودم بگویم و چه کارهایی از سرِ مهربانی میتوانم برای خودم انجام بدهم؟
❓ به چه شیوه های مهربانانهای میتوانم با آنهایی که رنج میکشند رفتار کنم؟
❓برای همیاری در ارتقای نیکزیستی جامعۀ خودم چه کارهایی از جنس مراقبتگری و مهربانی میتوانم انجام بدهم؟
❓ در این بحران چه میتوانید بگویید و انجام بدهید که وقتی سالها بعد به این روزها نگاه میکنید بتوانید به خودتان افتخار کنید؟
ادامه دارد…

به چه رفتارهایی بدرفتاری جسمی با کودک گفته می‌شود؟

پیوستار بدرفتاری کودک از تصحیح کردن خیلی آرام (مانند هدایت کردن یادآوری آرامی برای توقف رفتار) تا نظم دهی فیزیکی (مانند به کفل زدن) و پاسخ های فیزیکی سخت (مانند کتک زدن و سوزاندن) دسته بندی می شود. همه خانواده هایی که در درجه بالای پیوستار قرار دارند بعنوان بدرفتاری کننده با کودک در نظر می‌گیریم.
اصطلاح بدرفتاری جسمی به خانواده هایی که در نظام رفتار با کودک بد رفتاری فیزیکی دارند اطلاق می‌شود و همچنین خانواده هایی که از راهبردهای بیش از حد خشن و خشونت بار برای مدیریت رفتار کودک شان استفاده می کنند. به عبارت دیگر به خانواده‌هایی اشاره میشود که برای مهار و نظم بخشی کودکانشان از واژه های خشن، انتقاد، پس زدن، خصومت و وسایل فیزیکی استفاده می کنند.
بچه ها در تمام سنین مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند اما قربانیان زیر ۷ سال بیشتر هستند و از آسیب‌های جدی‌تری رنج می برند و بیشتر احتمال دارد که بازرخداد بدرفتاری را تجربه کنند
سناریو رایج بدرفتاری جسمی با کودک، ماجرای مادری است که فرزندش را مورد بدرفتاری قرار داده است.
این به این دلیل است که مادر معمولاً اولین مراقب و پرستار کودک شناخته می شود.
این مادران معمولاً حمایت‌های اجتماعی کم یا روابط بین شخصی نامناسبی دارند اغلب فقیر هستند و چندین کودک و عوامل تنش زای زیادی دارند.
زمانی به نظر می‌آمد که بیشتر والدین بدرفتاری کننده با کودکان، خودشان در هنگام کودکی مورد بدرفتاری قرار گرفتند اما اکنون گمان بر این است که فقط حدود یک سوم والدینی که کودکانشان را مورد بدرفتاری قرار می دهند خودشان مورد بدرفتاری بودند. تجربه حاکی از آن است که بد رفتاری جسمی مادرها به ندرت عمدی اند بلکه بیشتر یک شیوه انضباطی غلط و واکنش افراطی والد تنیده به بدرفتاری کودک می باشد.
در این راستا و برای حذف بدرفتاری با کودک در این خانواده ها ، آموزشهای فرزندپروری و بازی درمانی رابطه والد_کودک ضروری بنظر میرسد. این فعالیت‌ها کمک می‌کند تا والدین نسبت به کودکان رفتارهای منطقی تر و مؤثرتری را بکار ببرند و از آسیب روانی و جسمی به کودکان خود پرهیز کنند.
مرضیه جعفری روانشناس کودک
38211196 نگاه زیبا زندگی

9 گام برای مقابله با افکار مزاحم ناشی از covid19

‍ 9 گام برای مقابله با افکار مزاحم ناشی از covid19
قسمت پنجم
گام 6 ? پذیرش و گشودگی
⬅️پذیرش و گشودگی به معنای ایجاد فضایی است در درونمان برای تجربه کردنِ احساسات ناخوشایند و مهربان
ماندن با خود. تجربه کردن احساسات ناخوشایند در شرایط بحران کنونی، قطعی است؛ احساساتی مانند ترس، اضطراب، خشم، غمگینی، احساس گناه، احساس تنهایی، ناامیدی، سردرگمی و بسیاری دیگر.
⬅️این احساسات واکنشهایی طبیعی هستند و ما نمیتوانیم مانع بروز آنها بشویم؛ اما میتوانیم پذیرای آنها باشیم و در درونمان فضایی برای تجربه کردنِ آنها بگشاییم یعنی تصدیق کنیم که اینها احساساتی طبیعی هستند و به آنها اجازه بدهیم که وجود داشته باشند )حتی اگر ناخوشایند باشند( و در عین حال با خودمان به مهربانی رفتار کنیم.
?به یاد داشته باشید که “مهربانی با خود” برای مقابلۀ خوب و موثر با این بحران ضروری است؛ مخصوصاً اگر نقش مراقبتگری هم داشته باشید. اگر تا به حال سوار هواپیما شده باشید این پیغام را شنیده اید: “در مواقع اضطراری، قبل از کمک به دیگران، ماسک اکسیژن خود را بزنید”.
خوب، مهربانی با خود همان ماسک اکسیژن شماست؛ یعنی اگر از خودتان به خوبی مراقبت کنید در مواردی که لازم باشد از دیگران نیز مراقبت کنید این کار را خیلی بهتر انجام خواهید داد.
?پس از خودتان بپرسید” اگر کسی که دوستش دارم احساسات ناخوشایندی که من الان احساس میکنم را تجربه کند و اگر من بخواهم با او مهربان و مراقبتگرانه رفتار کنم به او چه خواهم گفت و برایش چه کاری انجام خواهم داد؟” سپس با خودتان همانگونه باشید که با آنها میخواهید رفتار کنید.
ادامه دارد…

چرا بازی درمانی رابطه والد کودک برای همه والدین ضروری است؟

از زمان تولد هردو والدین می توانند محیط پر بار از نظر زبانی و توصیف ها، بازتاب ها و تمجید فراهم سازند.
حس امنیت از طریق فرزندپروری پاسخگو، و پایدار والدین تقویت می‌شود به جای گذراندن دوره‌های اولیه رشد در محیطی پر از استرس، و در کنار والدین گیج، کودک می‌تواند در محیطی مملو از عشق و مراقبت و ثبات باشد والدین با او صحبت می‌کنند سعی می‌کنتد خوب باشند، با او درباره اشیا صحبت می کنند و حق انتخاب می دهند و گوش می‌دهند. بسیاری از مشکلات رفتاری با یادگیری تعامل صحیح والد_کودک از همان طفولیت قابل پیشگیری هست.
همچنین پژوهش‌ها می‌گوید که رشد شناختی کودک با محیط تحریک کننده، بدون توجه به وضعیت اقتصادی خانواده، ارتقا می یابد.
پتانسیلهای بازی درمانی رابطه والد کودک برای زدودن فاصله بین رشد کودکان در طبقه های مختلف اقتصادی و اجتماعی، می‌تواند فاصله طبقاتی را در رشد شناختی و زبانی کودکان از بین ببرد.
بنطر ما همه کودکان استحقاق داشتن شانس بهترین شروع ممکن در زندگی را دارند. مرکز نگاه زیبا زندگی مجری دوره های بازی درمانی رابطه والد_کودک
برگرفته از کتاب بازی درمانی تعامل والد_کودک

9 گام جهت مقابله با افکار مزاحم ناشی از covid19

گام 5 ⬅️ اقدام کردن متعهدانه
قسمت چهارم
? اقدام متعهدانه به معنای اقدام موثری است که ارزشهای شما آن را هدایت میکنند؛ ?اقدامی است که میتوانید انجام بدهید چون عمیقاً برای شما مهم است؛
? اقدامی که حتی اگر افکار و احساسات سختی را فراخوانی کند باز هم انجامش میدهید.
همین که با استفاده از گامهای دوم، سوم و چهارم (یعنی تصدیق افکار و احساسات، توجه به بدن، و مشغله با کارتان) ” لنگر” انداختید کنترل زیادی روی اقدامات خود خواهید داشت که همین قضیه، کار را برای انجام دادن اقداماتی که واقعا برایتان مهم اند بسیار آسانتر میکند.
⬅️ در شرایط فعلی واضح است که چنین
اقداماتی شامل همۀ رفتارهای محافظتی در برابر covid19 میشود: دست شستن مکرر، فاصله گیری اجتماعی و نظیر
اینها
اما علاوه بر این اقدامات ضروری، نکته های زیر را هم در نظر بگیرید:
? چه شیوه های ساده ای برای مراقبت از خودتان، کسانی که با شما زندگی میکنند و کسانی که به طور واقعبینانه ای میتوانید به آنها کمک کنید وجود دارد؟ چه اقدامات مهربانانه، مراقبتگرانه، و حمایتگرانه ای میتوانید انجام بدهید؟
? آیا میتوانید -از طریق تماس تلفنی یا پیامک- کلمات مهربانانهای به کسی که پریشان و ناراحت است بگویید؟ ? آیا میتوانید به کسی در انجام دادن یک تکلیف یا کارش کمک کنید؟ غذایی بپزید؟ دست کسی را به مهربانی نگه دارید یا با یک کودک یا نوجوان بازی کنید؟ ? آیا میتوانید برای فرد و/یا افرادی که بیمار هستند تسکین دهنده باشید؟ یا در موارد جدیتر از آنها پرستاری کرده و کمکهای پزشکی در دسترس را برایشان فراهم کنید؟ ⬅️ و اگر وقت زیادی را در خانه -به خاطر قرنطینه یا فاصله گیری اجتماعی- صرف میکنید موثرترین شیوه های گذران وقت چه میتواند باشد؟
شاید بخواهید برای حفظ تناسب اندامتان ورزش کنید؛ غذای سالم بپزید ) و اقدامات معناداری برای خودتان و دیگران انجام
بدهید. و اگر با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و یا سایر رویکردهای مبتنی بر توجه آگاهی آشنایید، چطور میتوانید فعالانه بعضی از آن مهارتهای توجه آگاهی را تمرین کنید؟ ?در طول روز به طور مکرر از خود بپرسید “چه کاری -هر قدر کوچک- میتوانم انجام بدهم که زندگی خودم و آنهایی که با من زندگی میکنند یا افراد جامعۀ مرا بهتر کند؟”
⬅️و به هر پاسخی که رسیدید انجامش بدهید و به طور کامل سرگرمش بشوید.ادامه دارد…