اختلالADHD (بیش فعالی)

اگر کودک بیش فعالی دارید، فرزندتان، خودتان و موقعیت را درک کنید
تفکر مرسوم در مورد اختلال بیش فعالی این است که ناتوانی عصب شناختی است که با عدم کنترل بر توجه و فعالیت و تکانشگری مشخص می شود.بچه هایی که نشانه های اختلال عدم توجه یا بیش فعالی را نشان می دهند می توانند والدینی داشته باشند که زیاد حرف می زنند و کمتر عمل می کنند.بچه ها نیاز دارند رفتار و مهارت های قابل قبول اجتماعی پسند را فرا بگیرند اما حقیقت این است که بچه ها متفاوت هستند و هر بچه ای نمی تواند انتظاراتی را به جا بیاورد تا همه بگویند چه بچه خوبی است.
پیشنهاد ها
1.در مورد اختلال کم توجهی و یا اختلال بیش فعالی آگاه باشید زیرا آنها اغلب به عنوان اصطلاح عمومی مورد استفاده قرار می گیرد.از برچسب زدن به کودک خودداری کنید زیرا این برچسب زدن می تواند به پیشگویی محقق شده منجر شود و ممکن است موقعیت بهتری را که فرزندتان می تواند داشته باشد از دست بدهید.
2.زمان ویژه ای را در نظر بگیرید و روش هایی را انتخاب کنید که بتوانید از فرزندتان واقعا لذت ببرید.مطمئن شوید که به موفقیت های او هرچند جزئی باشند توجه می کنید و علاقه مندی های او را تشویق می کنید.
3.مشتاق باشید که طبق نیاز های کودک براساس آنچه که انجام می دهد هرچند که برخلاف گروه هم سن و سالان خودش باشد به او کمک کنید.اگر کودک نمی تواند در مهدکودک بند کفش هایش را ببندد از کفشهایی که چسبی هستند استفاده کنید تا بند بستن را یاد بگیرد حتی اگر نسبت به سایر بچه ها مدتی طول بکشد.به خاطر عادی نبودن او را تنبیه نکنید.
4.از رایانه استفاده کنید تا کودک بتواند خودش نوشتن کلمات مشکل را که عمومی هستند فرا بگیرد.خیلی از کودکان که با نوشتن مشکل دارند یا برای هجی کردن کلمات تقلا می کنند وقتی با رایانه کار می کنند بهتر عمل می کنند. به فرزندتان اجازه دهید که به جای خودکار و مداد از رایانه استفاده کند تا احساس پیشرفت کند.
5.مطمئن باشید که حواس فرزندتان کاملا به شماست و هرچیز را یک بار تکرار کنید.وقتی کودک توجه نمی کرد محترمانه توجه او را به خود جلب کنید.مثلا با زدن انگشت روی میز یا گذاشتن دستانتان بر روی شانه اش یا اینکه از کلمه ی یادآوری کننده ای استفاده کنید.
6.به روش هایی فکر کنید که ممکن است منحصر به فرد بودن کودک را نادیده بگیرید یا اینکه به او فشار بیاورید که طبق خواسته ی شما عمل کند نه طبق توانایی خودش.
برای جلوگیری از مشکلات آینده از قبل برنامه ریزی کنید
1.از ابزار تادیب مثبت استفاده کنید تا رفتار های ناپسند او را به حداقل برسانید و بهترین تلاش های او را تشویق کنید.در کلاس های تربیتی شرکت کنید.از مسیر تادیب مثبت گمراه نشوید و روش هایی را که براساس تنبیه یا پاداش است کنار بگذارید.
2.یکی از اولین چیز هایی که باید انجام دهید این است که به رفتارتان توجه کنید.منظور از آن حس سرزنش نیست فقط از آنچه دارید انجام می دهید آگاه باشید.آیا آنقدر مشغول هستید که به فرزندتان توجه کافی برای آموزش و تشویق نمی کنید؟آیا به جای اینکه کودک را درگیر حل مشکل کنید از او تقاضا می کنید؟آیا شما در خانه شکر زیاد دارید؟آیا فرزندتان غذا های آماده زیاد می خورد؟آیا زیاد صحبت می کنید و کم عمل می کنید؟آیا فرزند شما احساس می کند که در شرایط ویژه ای او را دوست دارید نه اینکه بی همتایی و توانایی هایش را ارج بنهید؟اگر به این رفتارها توجه کرده باشید می توانید آنها را تغییر دهید وقتی تغییر دادید نتایج آن را در رفتار کودکتان خواهید دید.
3. سعی کنید علتی که پشت هر سوء رفتار هست درک کنید و راه هایی بیابی تا بچه ها را تشویق کند تا بدانند که نیاز به سوءرفتار ندارند.
4.به بچه ها کمک کنید تا بتوانند توجهشان را متمرکز کنند.از کار های روزمره و ساده ای استفاده کنید.به فرزندتان کمک کنید که یاد بگیرد چگونه مکانی را برای هرچیز در نظر بگیرد.نزدیک در ورودی محلی مخصوص کفش و چیزهایی که برای بیرون رفتن نیاز است داشته باشد.به آنها کمک کنید که از یادداشت ها و فهرست ها استفاده کنند تا اطلاعات را دسته بندی کنند.به آنها آموزش دهید تا با استفاده از ساعت و تقویم زمان را مدیریت کنند.
5.هنگام بازی بچه ها را تماشا کنید تا بدانید چقدر ترجیح می دهند که یاد بگیرند.آیا آنها از لحاظ جسمی فعال هستند؟آیا دوست دارند آنها را بغل کنید؟از این اطلاعات استفاده کنید تا فعالیت هایی را ایجاد کنید که بر توانایی و برتری آنها تاکید کنید.
6.سعی کنید با انجام تمرین های جسمی که به تمرکز نیاز دارد توانایی تمرکز آنها را بالا ببرید.پیشنهاد های ما شامل ورزش های ایروبیک و رقص و ورزش های رزمی است.به او کمک کنید که فعالیت هایی که دوست دارد و از عهده انجام آنها بر می آید را پیدا کند.
7.به او کمک کنید تا راهبرد هایی را یاد بگیرد تا بتواند کار های خود را درست انجام بدهد.او را تشویق کنید تا از منابع مدرسه و اجتماع مثل استاد راهنما و کتابخانه استفاده کنید.به نگرانی های او در مورد معلمان و موضوع های مختلف گوش دهید و او را تشویق کنید که برای درس های خود مطالعه های غیروابسته ای انجام دهد.حامی فرزندتان باشید.اعتماد به نفس او و ارتباط شما با او از نمره ای که می گیرد مهم تر است.
8.فرصت های یادگیری را در مدرسه برای او ایجاد کنید.با معلم هایی که با او خوب کار می کنند ارتباط داشته باشید و آماده باشید که در این مورد با مدرسه صحبت کنید.خیلی از معلم ها علاقمند و قابل انعطاف هستند.اگر احساس کردید که معلم یا مدرسه مشتاق نیستند که به نیاز های فرزند شما توجه کنند هرکاری لازم است انجام دهید تا از فرزندتان در برابر تنبیه به علت متفاوت بودن حمایت کنید.
9.وقتی مشکلی در مدرسه پیش می آید فرزندتان را از تصمیم هایی که می گیرند باخبر کنید.یک جلسه با معلم و فرزند خود ترتیب دهید تا در مورد راه حل های بدون تنبیه صحبت کنید.بعضی از بچه ها تصمیم می گیرند که بهترین کار این است که چند دقیقه دور کلاس قدم بزنند بعد سرجایشان بشیند بدون اینکه مشکلی پیش بیاید.دیگران ممکن است به گوشه دنجی نیاز داشته باشند تا مشغول کاری باشند.
10.برای زمان و انرژی خود برنامه ریزی کنید.برنامه ریزی تمام وقتی که وقتی برای کار های روزمره باقی نمی گذارد می تواند به مصیبتی منجر شود.
مهارت های زندگی که بچه ها یاد می گیرند
بچه ها می توانند یاد بگیرند که بزرگ ترهایی دارند که نیاز های شخصی آنها را در نظر می گیرند و به آنها کمک می کنند تا مهارت هایی را بیاموزند و بر زندگی آنها نظارت دارند.به جای اینکه به خاطر رفتار هایشان حس قربانی شدن داشته باشند این بزرگتر ها با برنامه ریزی روی آنها کار می کنند.یاد می گیرند که اشکالی ندارد که شخص منحصر به فردی هستند.
اصول پرورش فرزند
1.مطمئن شوید که با وقت و انرژی گرفتن روی یک فرزندتان، سایر فرزندان خود را فراموش نمی کنید.برای خودتان هم وقت بگذارید و زمانی را هم به سایر اعضای خانواده اختصاص دهید.
2.به خاطر داشته باشید که اکثر کودکان با برچسب بیش فعالی راهی پیدا می کنند تا به موفقیت هایی دست پیدا کنند.

چگونه با کودک بیش فعال رفتار کنم؟

چگونه با کودک بیش فعال رفتار کنم؟

✳✳ درمان بیش فعالی کودکان

امروزه بسیاری از مادران و پدران از شیطنت بسیار زیاد كودكانشان شكایت دارند. آنها اظهار می‌دارند كه فرزندشان مرتب در حال حركت و فعالیت است و نوعی حالت بی‌قراری و ناآرامی در او مشاهده می‌كنند. برخی از این والدین از فقدان تمركز حواس و ضعف درسی كودك نیز صحبت می‌كنند. آنها علت این فعالیت‌ بیش از اندازه را نمی‌دانند و مرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می‌دهند. این كودكان بعضا مورد انتقاد و تنبیه بسیار زیاد قرار می‌گیرند.
عده‌ای از پدر و مادرها كنترل خود را از دست می‌دهند و این كودكان را به شدت كتك می‌زنند یا آنها را مورد تهدید قرار می‌دهند. در این نوشتار سعی شده است پدیده بیش فعالی در كودكان توضیح داده و راه‌های برخورد مناسب با این حالت ارائه شود.اختلال بیش‌فعالی كه در اغلب موارد با نقص توجه همراه است، معمولا در دوران كودكی بروز می‌كند. كودكان بیش فعال همان گونه كه از این عنوان بر میآید بسیار پرتحرك‌اند و نمی‌توانند یكجا آرام باشند.
كودكان بیش فعال در مورد كارها و اشیایی كه به طور طبیعی باید در برابر آنها احساس خطر كنند، خطری احساس نمی‌كنند، اختلالات سلوك در این كودكان بعضا دیده می‌شود، مثلا بعضی از آنها رفتارهای پرخاشگرانه دارند و برای آسیب رساندن به دیگران آنان را تهدید می‌كنند. بعضی دیگر در اعمالی چون سرقت و تقلب به طور كلی كارهایی كه تخلف از قوانین و مقررات محسوب می‌شود، ‌شركت می‌كنند. كودكان بیش‌فعالی كه دچار نقص توجه هستند، در تحصیل با مشكل مواجهند. دامنه توجه در آنها بسیار محدود است و به همین علت نمی‌توانند تمركز لازم را در حین درس خواندن داشته باشند. این كودكان به سرعت حواسشان پرت می‌شود و به كوچكترین محرك بیرونی واكنش نشان می‌دهند.
در نتیجه عملكرد تحصیلی آنان پایین می‌آید و در یادگیری دچار مشكل می‌شوند. از لحاظ اجتماعی، كودكان بیش‌فعال تاثیر مثبتی بر دیگران نمی‌گذارند و مرتب مورد انتقاد قرار می‌گیرند.
آنها به دلیل دقت پایین، اغلب دچار اشتباه می‌شوند و انتقاد دیگران را نسبت به خود برمی‌انگیزند. این بچه‌ها به جزئیات مسائل توجهی ندارند. حتی در بازی‌ها نیز با دشواری رو برو می‌شوند و در ارتباط خود با بچه‌های دیگر مشكل پیدا می‌كنند. اغلب از دستورالعمل‌ها پیروی نمی‌كنند و از عهده تكالیف مدرسه و سایر كارها و وظایف بر نمی‌آیند. آنان از درگیر شدن با تكالیفی كه مستلزم تلاش ذهنی مداوم است، می‌پرهیزند.
اغلب، وسایل خود را گم می‌كنند و دچار فراموشكار‌ی‌اند. به طور افراطی حرف می‌زنند و پیش از تمام شدن پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.
منتظر نوبت ماندن برایشان دشوار است و بسیاری اوقات مزاحم كار دیگران می‌شوند.
نقش والدین در كمك به كودكان بیش فعال

✅والدین در قدم اول بایستی راجع به تشخیص مطمئن باشند و به فرزندان خود برچسب نادرست نزنند.
✅انرژی اضافه این كودكان باید از طریق فعالیت‌های مثبت، از جمله ورزش كردن، مصرف شود. بهتر است آنها را برای بازی به زمین‌های بزرگ برد و اجازه داد كه به فعالیت‌هایی لذت‌‌بخشی بپردازند.

✅ والدین به خاطر داشته باشند كه این كودكان را به هیچ‌وجه تنبیه نكنند. زیرا رفتارهای انتقام‌جویانه‌ از آنها سر خواهد زد. بهتر است با آنان مودبانه و با محبت رفتار نمایند البته در برخورد با سایر كودكان نیز داشتن رفتاری مهرآمیز و عاری از خشونت لازم است.

✅از دادن خوردنی‌هایی مثل كاكائو و شكلات به این كودكان تا حد امكان خودداری نمایند. چون باعث تحریك‌پذیری آنها می‌شود.

✅خواب شبانگاهی این كودكان موضوع مهمی است. آنها باید شب‌ها زودتر به رختخواب بروند. بهتر است والدین برنامه خانواده‌را به گونه‌ای مناسب تنظیم كنند و به هر طریق ممكن به كودك بفهمانند این یكی از قوانین خانواده اوست كه شب‌ها تا دیروقت بیدار نمانند. توصیه می‌شود كودك از وسایلی چون كامپیوتر و تلویزیون به صورت افراطی استفاده نكند.

نگاه زیبا زندگی

اهمیت بهبود تعامل والد_کودک

بر اساس نظر ایبرگ بسیاری از مشکلات رفتاری که کودک خردسال نشان می‌دهد از طریق تعامل نخستین با والدینشان ایجاد می شود. حتی در نمونه هایی که به نظر می‌رسد مشکل کودک از ویژگی های زیستی مثل سرشت سخت و دشوار، نقص عصب‌شناختی مشکوک به آسیبهای رشدی، اوتیسم و بیش فعالی کودک نشأت گرفته باشد خیلی از مشکلات رفتاری با الگوهای رابطه متقابل والد و کودک تشدید می‌شود.
والدین در هیچ زمانی در کودکی یا نوجوانی آن گونه که در سن پیش از دبستان، تاثیر گذاری نافذ بر فرزندان دارند قادر به تاثیرگذاری نیستند. والدین باید بدانند که درمان فردی بسیار طولانی و پرهزینه است در حالی که بیشتر مشکلات کودکان خردسال می تواند در زمان نسبتا کوتاه با استفاده موثر از بازی درمانی رابطه والد_کودک درمان شود.

فواید جلسات بازی درمانی نسبت به آموزشهای صرف روابط والد کودک

1_ خطاهای والدین قبل از تثبیت به سرعت تصحیح می‌شود
2_ هر کودک چالش منحصر به فردی را نشان می دهد درمانگر می تواند به محض اینکه مشکلی پیش آمد آن را اصلاح کند و مدل خوبی برای والدین جهت مهارت حل مشکل ایجاد نمایند.
3_ والدین معمولا بدون تشویق اولیه و حمایت مربی اعتماد به نفس لازم را برای کار بست مهارت های جدید ندارند.
4_ والدین همیشه گزارش دقیقی از رفتار خودشان و کودکشان نمی‌دهند.
5_ چون درمانگر می تواند مهارت های فرزندپروری را با تقریب های متوالی از پاداش شکل دهد رهبری مستقیم موجب یادگیری سریع تر میشود.
بازی درمانی رابطه والد_کودک برای بچه های کم سن و سالی مناسب است که:
1_ مشکلات برون‌ریزانه ای مانند نافرمانی، مخالفت ورزی، پرخاشگری کلامی و جسمی دارند.
2_ اختلال رفتاری مانند خشونت نسبت به حیوانات دزدی دروغ گفتن و آتش افروزی دارند.
3_ بی توجه و بیش فعال هستند
4_ مشکلات درون ریزانه ای مانند احساس غم عزت نفس پایین و کامل خواهی دارند.
5_ مشکلات رابطه والد کودک در شرایط طلاق یا فرزند خواندگی دارند.

 

 

ندگی برگزار کننده آموزش های اصولی فرزند پروری، کاهش استرس و اضطراب در کودکان و بازی درمانی کودک است. همچنین مشاوره کودک و خانوادهی با بهترین مشاوران یزد در این مرکز انجام می پذیرد.