فرزندخواندگی،: چالش‌ها و راهکارها

اگر دارای فرزندخوانده هستید به موارد زیر توجه کنید:
فرزندتان،خودتان و موقعیت را درک کنید.
والدین می‌توانند کودکی را به دلیل سیاسی، اجتماعی و فلسفی یا حتی تمایل خودشان به فرزندی بپذیرند.
1. فرزند خواندگی را از کودک پنهان نکنید قبل از اینکه معنی فرزند خواندگی را درک کند به او بگویید که او را به فرزندی پذیرفته ابد. شما می توانید قبل از اینکه بچه ای را بیاورید تمرین را شروع کنید:(( ما خیلی خوشحالیم که تو را به فرزندی قبول کرده ایم، ما خیلی دوست داشتیم که تو را داشته باشیم)) زمانی که او درک می کند که فرزند خواندگی چیست این مسئله کهنه شده است و در خاطر داشته باشید که بچه‌ها خیلی زودتر از آنچه که بدانید همه چیز را درک می کنند.
2. اگر کودک شروع به بدرفتاری کرد فرزندخواندگی را دستاویز قرار ندهید.(( من از شما متنفر شدم امیدوارم بتوانم مادر واقعی ام را پیدا کنم)) آن را جدی نگیرید بچه ها حتی ممکن است به والدین واقعی شان هم،‌ چنین چیزی بگویند.هم ممكن است بگويند ای کاش مادر دیگری داشتم.حتی اگر فکر می کنید که این هرگز در خانه ی شما اتفاق نخواهد افتاد، شاید اتفاق بيفتد و اگر به خودتان بگیرید قلب شما را می شکند. احساسات را بشناسد و آن را تصديق کنید.((تو عصبانی هستی و اشکالی ندارد،تو دوست داشتی بیشتر در مورد مادر واقعی خود بدانی،تو احساس ناراحتی می کنی چون همه چشمان آبی دارند و چشمان تو قهوه ای است. اشکالی ندارد که چنین احساسی داری و ما چون تو انسان منحصر به فردی هستی دوستت داریم))
5.وقتی فرزند شما می‌گوید که همسایه یا دوستی او را به خاطر فرزند خوانده بودن دست انداخته، قبل از اینکه سوال های کنجکاوانه ای بپرسید،((چه اتفاقی افتاد؟باعث شد چه حسی پیدا کنی؟ در این مورد چه فکر می کنی؟ فکر می‌کنی چرا دوستانت چنین چیزی گفتند؟بقیه بچه ها چه کردند؟)) با مهربانی به او گوش کنید.با فرزندتان در مورد چگونگی پاسخ دادن و حل مشکل با عبارت‌های درست کار کنید.
6.اگر سایر خواهر و برادرها از توجه بیشتری که به یک فرزند می دهید به این دلیل که او فرزند خوانده است((یا نیست)) شکایت دارند، به آنها توضیح دهید که هر کدام از آنها منحصر به فرد و دوست داشتنی هستند.
تماس با ما از طریق: 38211196

5 اصل مهم در یادگیری کودکان

1) کودکان آنچه را برایشان خوشایند باشد، تکرار می کنند و به امور ناخوشایند علاقه ای ندارند.
2) اگر اطلاعاتی که عرضه می کنید منطقی و مربوط به هم باشد، کودکان آسان تر آن را یاد می گیرند.
3) مغز کودکان آنچه را گفته اید، به مکان و زمان گفتن آن حرف ربط می دهد.
4) کودکان از طریق تجربه های عملی یادگیری بهتری دارند.
5) کودکان چیزهایی را یاد می گیرند که تمرین کرده باشند.

معرفی بازی دست ورزی

#بازی #دست_ورزی
?آموزش رنگ ها?
رده سنی: #۲تا۴سال
⚽چسب پهن رو به دیوار بزنید طوری که قسمت چسبناکش به طرف بیرون باشه.
یک سبد توپ دراختیارشون قراربدید واجازه بدین که توپها را بچسبونه

علائم اضطراب فراگیر در کودکان چیست؟

کودکانی که از اضطراب مبهم و ترس های اختصاصی رنج می‌برند بعضی از آنها در دوره ای از رشد تشخیص اختلال وسواس جبری را دریافت می‌کنند.
این کودکان معمولاً در گرم گرفتن کند هستند و در عین منعطف نبودن و تحریک پذیری در آرام کردن خویش ضعیفند.
از لحاظ هیجانی خیلی حساس هستند و به راحتی ناامید و سرخورده می‌شوند و نسبت به محرک‌های حسی خاص مانند صداهای بلند، تنگی لباس، محتوای غذا، بی تحمل هستند.
کودکان خردسال مبتلا به اضطراب فراگیر با امور یکنواخت و قابل پیش بینی احساس راحتی بیشتری می کنند. آنان وقتی با شرایط جدیدی روبرو می‌شوند مضطرب و پریشان و اغلب نافرمان می گردند و دوری می کنند.
وقتی که شرایط طبق انتظار پیش نرود و یا در کاری موفقیت آنی حاصل نشود، دچار کژخلقی می‌شوند.
کودکانی که موقعیت‌های تشویش برانگیز بر آنها تحمیل می‌شود، اغلب واکنش شدیدی چون گریه، جیغ، التماس پا به زمین کوبیدن، رفتارهای خود آزارنده، گاز گرفتن و لگد زدن نشان می‌دهند.
پیش دبستانی های دارای چنین خلق و خویی، اغلب با ترس های متنوعی مثل ترس از سگ، فلاش تانک توالت، حشرات، طوفان، اسکلت، آژیر زنگ خطر، آتش و تاریکی روبرو هستند.
در کودکی که اغلب مانع از تحرکات روده خود می شود و دچار یبوست و بی اختیاری در دفع می‌گردد، مقاومت در برابر آموزش نظافت، رایج است.
این کودکان اغلب خجالتی هستند و در احوالپرسی دوستان مشکل دارند و گاهی اوقات دچار خاموشی اختیاری هستند. دوری از موقعیت‌های جدید می‌تواند، آنقدر شدید شود، که کودکان از شرکت در فعالیت های متناسب با سن مانند رفتن به پیش دبستانی و گردش در پارک ناتوان شوند.
مرضیه جعفری روانشناس

اضطراب جدایی در کودکان چیست؟

شکایت نخستین، دشواری در جدا شدن از مراقب است. کودکان خردسال ممکن است، پریشانی پایداری را در آغاز پیش دبستانی، مهد کودک و مدرسه ابتدایی تجربه کنند. شدت این پریشانی ممکن است به مقاومت خفیف، چسبیدن های طولانی و گریه‌های اعتراضی دسته بندی شود.
اگر چه احساس اضطراب خفیف در موقعیت های جدید در کودکان خردسال شایع است اما در برخی از کودکان، اضطراب پس از مدت زمانی از بین نمی‌رود و در رشد و کارکرد زندگی روزانه مداخله می‌کند.
چنانچه والدین کودکان را به دلیل دوری از پریشانی ناشی از جدایی، از پیش دبستانی بردارند، مانع از دسترسی کودکان به فرصت های آموزشی مهم می‌شوند.
این کودکان ممکن است نتوانند به راحتی در فعالیت‌های پربار اجتماعی مانند کلاس های ورزشی و هنری، کلاس های شنا، اردوها و جشن تولد شرکت کنند. همچنین اضطراب جدایی با کارکردهای خانواده تداخل می کند چرا که این کودکان وقتی با پرستار خود تنها می‌مانند، در قسمت مراقبت از کودکان گذاشته می شوند یا باید در تختخواب خود بخوابند، در این صورت دست به گریه می‌زنند و بد اخلاقی می کنند. والدین معمولا به خاطر احتیاجات کودکان مضطرب شان، خسته و درهم شکسته می شوند.
شدت پریشانی والدین و کودک به دلیل اضطراب جدایی، معمولا نیاز به حمایت روانشناختی و ارتباط با درمانگران اضطراب را لازم می‌کند.
مرصیه جعفری مشاور و روانشناس

مدیریت استرس کودکان در بحران کروناویروس

کودکان در برابر استرس آسیب پذیرتر هستند. به هنگام ناراحتی و استرس، واکنشهای مختلفی نشان می دهند. برخی از این
واکنشها جدی هستند و نیاز به کمک دارند. از جمله به والدین میچسبند، بیقراری میکنند. بهانه گیری میکنند، از بی
حوصلگی شکایت میکنند، مضطرب میشوند، گوشهگیر میشوند، آشفته، عصبانی و پرخاشگر میشوند، لجبازی و نافرمانی
میکنند، دچار ناخن جویدن، انگشت مکیدن، لکنت زبان یا شب ادراری میگردند و …. در چنین شرایطی به والدین توصیه
می شود نکات زیر را رعایت کنند. رعایت این نکات اگر به درستی انجام شود، بسیار کمک کننده است:
• در حضور کودکان، در مورد اخبار و اطالعات نگران کننده مربوط به ویروس کرونا به ویژه میزان افراد
مبتال و تعداد مرگ و میر ناشی از آن و خطرات مربوطه صحبت نکنید. کودکان قدرت تجزیه و تحلیل
اطالعات را ندارند و وحشت زده می شوند.
• اگر خودتان اضطراب و ترس دارید، سعی کنید در حضور کودکان، استرس خود را کنترل کنید. استرس
شما به راحتی به کودکان منتقل می شود. کودکان از رفتار و احساسات شما، الگو برداری می کنند.
• اجازه دهید کودکان سوالها و نگرانیهای خود را مطرح کنند. بعد با حوصله واقعیتها را با زبان ساده و
قابل درک و فهم بدون ایجاد اضطراب، برای کودکان توضیح دهید. برایشان توضیح دهید که چه اتفاقی
افتاده و چه کارهایی باید صورت گیرد. اطالعاتی که به کودکان می دهید در مورد روشهای پیشگیری
باشد. در مورد تشخیص، عوارض، پیامدها و اینکه این بیماری درمان خاصی ندارد و … صحبت نکنید.
• برای کودکان وقت بگذارید، تا میتوانید عشق و محبت و توجه نثارشان کنید و رابطه نزدیکی با آنان برقرار
کنید.
• به حرفها و نگرانیهایشان گوش دهید، با مهربانی و آرامش با آنها صحبت کنید و به آنها اطمینان خاطر
دهید که در کنارشان هستید.
• کودکان خیلی زود خسته و بیحوصله میشوند. لذا برای اوقات فراغت آنان در شرایط جدید برنامه ریزی کنید.

. بازی ها و فعالیتهای دسته جمعی، نقش بسزایی در کاهش استرس و ناراحتی دارد. برای بازی کردن،
نقاشی کردن، برگزاری مسابقه، معلم بازی، قصه گویی و … با کودکان، برنامه ریزی کنید و وقت بگذارید.
این فعالیتها هم کودکان را شاد و با نشاط میکند، هم موجب می شود رابطه گرم و صمیمی بین اعضای
خانواده بوجود آید و هم موجب میشود از فعالیتهای انفرادی و بازیهای کامپیوتری، موبایل و لب تاب
فاصله بگیرند.
• مطالعه را به برنامه روزانه کودکان، اضافه کنید. ضمن پیشنهاد کتاب مورد نظر خودتان، اجازه دهید هر
کتابی را که دوست دارند بخوانند.
• با واگذاری برخی مسئولیتها در حد توان و عالقه، اجازه دهید کودکان احساس کنند نقش موثری در
خانواده دارند و تصور مثبت از خود و اعتماد به نفس پیدا کنند.
• در زمانی که مشغول بازی یا تماشای فیلم هستند، از آنها چیزی نخواهید. این مساله باعث ناراحتی و عصانیت
آنها می شود و فضای خانواده را متشنج میکند.
• مراقب افزایش وزن کودکان بخاطر کم تحریکی باشید. برنامه های نرمشی و پرتحرک در حدی که در
منزل امکان پذیر باشد، فراهم کنید.
• مرور درسها همراه با فعالیتهای جذاب و دوست داشتنی مثل برگزاری مسابقه، را مدنظر قرار دهید. اجازه
دهید مطالبی که یادگرفته اند را به شما آموزش دهند، از شما امتحان بگیرند و به شما نمره دهند.
دکتر علی فتحی